بحث امنیت در تئوری اطلاعات با پیدایش کانالهای شنود آغاز شد. کانالهای شنود کانالهایی هستند که در آنها گیرنده های غیرمجاز نیز قادرند اطلاعات فرستنده ها را دریافت و بهره برداری می کنند. بطور کلی میزان نرخ اطلاعات قابل ارسال توسط فرستنده ها که بوسیله هیچ گیرنده ای جز گیرنده های مجاز قابل پردازش نباشد تحت عنوان ظرفیت امن شناخته می شود. در ابتدا دستیابی به ظرفیت امن مثبت تنها با فرض نازل بودن کانال شنود کننده امکان داشت همچنین مدل کانال شنود برای گیرنده های مجاز و غیرمجاز نامتقارن بود. سپس طرح کانال شنود به مدل کانال پخش با پیام محرمانه تعمیم داده شد. با طرح کانال گفتگوی همگانی برای ارتباط بین فرستنده و گیرنده مجاز نشان داده شد که ظرفیت امن در حالتی که کانال دشمن کاراتر باشد اکیدا مثبت خواهد شد. در این مقاله مدل کلی تری از کانال های ارتباطی بین فرستنده و گیرینده مجاز نشان داده شد که ظرفیت امن در حالتی که کانال دشمن کاراتر باشد، اکیدا مثبت خواهد شد. در این مقاله مدل کلی تری از کانال های ارتباطی بین فرستنده و گیرنده مجاز به صورت دو طرفه در نظر گرفته می شود که از مدل هایی قبلی مطرح شده عملی تر است. همچنین نشان داده می شود که –n تعامل پشت سرهم هیچ مزیتی بر تعامل اول ندارد، در ضمن شرط جدیدی برای لزوم ظرفیت امن مثبت بدست خواهد آمد.